Clara voelt zich afgewezen. Juist nu ze weer de liefde voor Geert in haar hart voelt en waardeert wat ze samen nog wel delen.

Dankbaar

Seizoenen komen en gaan en ik kan enorm genieten van onze wandelingen in de natuur en de rust die mij dat geeft. Ik voel de liefde voor jou weer in mijn hart. Het maakt me dankbaar en gelukkig.

Ik waardeer hetgeen wij samen nog hebben, dat is onze hechte band. Dat besefte ik weer eens duidelijk toen een vrouw in mijn omgeving plotseling weduwe werd; wij hebben elkaar tenminste nog.

Jij kunt, net als ik zo heerlijk ontspannen zijn tijdens onze wandelingen, het kan je niet lang genoeg duren: “Door”, zeg je dan. We zijn meestal zo'n anderhalf uur op pad. Ik heb er speciaal wandelschoenen voor aangeschaft. Gelukkig heb je een luxe rolstoel met Power Support, anders zou het veel te zwaar voor mij zijn. Onderweg beschrijf ik wat er zoal te zien, te horen, te ruiken of te voelen is: wolken, zon, bomen, bloemen, schapen, wind door je (weinige) haren. Het is heerlijk om samen buiten te zijn.

Zo nu en dan gaan we voor mij verse eieren kopen bij de Zorgboerderij, maar dat duurt je al gauw te lang en roep je: “Hé”.

Ik kom altijd op de fiets en rij in 50 minuten naar je toe door een bosrijke omgeving, met lieflijke Drentse dorpjes, langs akkers en weidevelden. Het fietsen doet me goed en zo blijf ik in conditie.

Op middagen dat ik niet bij je ben blijf je liever in je ligstoel op je kamer met de gangdeur open, zodat je kunt zien wie er langs loopt.

Sinds kort wil je ook wel eens TV kijken in de huiskamer. Je zit dan in je ligstoel, de stander met de sondevoeding naast je, naar de bewegende beelden te staren, met of zonder geluid, met of zonder je bril. Het voeteneind van de ligstoel is inmiddels stuk door je rusteloze benen, waardoor je pantoffels steeds uit gaan en je broekspijpen omhoog kruipen. Tevens houd je goed in de gaten wie er komen en gaan.

Mij kun je daarbij niet gebruiken, mijn aanwezigheid maakt je erg onrustig. Laatst zei je: “Ik heb het druk”. Je wilt dan dat ik wegga.

De eerst keer voelde ik me behoorlijk afgewezen. Ik moest mezelf echt tot de orde roepen, want het is natuurlijk fijn dat jij je zonder mij kan vermaken, maar wat moet ik dan? Inmiddels kan ik wel genieten van je trotse, fiere houding voor de buis. Bij slecht weer is het een goed alternatief, dan hoeven we niet met regen en storm naar buiten.

Zo verstrijken weken en maanden en ik ben gelukkig met jou, met ons en mijn eigen leven. De sondevoeding, die je druppelsgewijs toegediend krijgt verdraag je goed en daardoor blijft je conditie stabiel.

De maagsonde zit nu een jaar en moet vervangen worden door een Mic-Key maagsonde. Je hebt er totaal geen problemen mee om weer naar het ziekenhuis te gaan, dus zitten we gezellig samen in de rolstoeltaxi op weg naar de Maag-Darm-Leverarts. De gastroscopie gaat onder narcose en verloopt naar alle tevredenheid. In de loop van de middag kunnen we weer terug.

Ook na deze interventie gaat ons leven weer z'n gangetje, de structuur en stabiliteit geeft rust en doet me goed. Zo mag het altijd wel blijven....

Het wil dan ook niet goed tot me doordringen wat de zuster vertelt als ze me op een ochtend vroeg belt: je hebt behoorlijk overgegeven en daarvan is wat in je luchtwegen gekomen. Je bent erg ziek, de dokter is al bij je geweest.

Ik herken je niet meer als ik je stil en bleek zie liggen in bed, je reageert nergens op. Je bent helemaal slap en hebt geen kracht om te hoesten, je slaapt alleen maar. De eerste dagen ben je erg koud, maar nu gloei je van de koorts. Omdat je roerloos blijft liggen krijg je al snel last van decubitus op hielen en billen en op een dag geef je tijdens de ADL een hoeveelheid groen sputum over.

De ernst van de situatie dringt inmiddels pijnlijk tot me door en mijn gevoelens stuiteren alle kanten op. Zachtjes streel ik je wang en zeg: “Clara is hier, Clara is hier” en eventjes zie ik dan een glimlach. Een mooier cadeau bestaat er niet. Het zal een reflex zijn geweest, maar dat maakt mij niets uit.

Ik ben ontzettend dankbaar dat ik de afgelopen maanden zo gelukkig met je ben geweest. Ik heb je lief.