Lotgenotencontact
De etalagepop met de rode jurk
Bij de etalagepop met rode jurk moesten we stoppen van onze gids Esther Keesman. Om de hoek zouden we de beroemdste steeg met een rare naam van Enkhuizen zien. Ik wist meteen welke ze bedoelde.
Bij het zien van de rode jurk hoorde ik in gedachten Sting van The Police zingen: ‘Roxanne. You don't have to put on the red light (…) You don't have to wear that dress tonight’. Inderdaad wij, deelnemers aan de lotgenoten ‘Rare Straatnamen Wandeling’, stonden voor de eeuwenoude steeg Hoerejacht. Die is vernoemd naar de herberg Hornjacht. ‘’Die stond hier ooit’’, zei Esther Keesman. Ze merkte vervolgens fijntjes op dat in die herberg dames werkten die zich staande hielden door middel van een liggend beroep. Dat zou dus een andere verwijzing kunnen zijn naar die rare naam.
De lotgenotendag begon zaterdag 8 juni met een kop koffie en wat lekkers op het terras van Het Station in Enkhuizen. De verzamelplaats. Een mooi moment om met elkaar kennis te maken en gesprekken aan te gaan. Daarna ging Esther ons voor in het historische, voormalige Zuiderzeestadje. Wij, lotgenoten uit Raamsdonksveer, Kockengen, Heerhugowaard, Bolsward, ‘s Gravezande, Utrecht en Purmerend, hingen aan haar lippen. We durfden het aan Tussen Hel en Vagevuur te trotseren, over de Meidenmarkt te lopen zonder iets van het vrouwelijke geslacht te kopen, over de Drie Groene Eikels te stappen, bij Kreupeltje en langs Hennegat (geen kippenkont!) en het Glop (afgeleid van gluiperd) naar Hoerejacht te gaan.
Esther vertelde ons met veel gevoel voor humor allerlei wetenswaardigheden. We weten nu dat Nieuwsgierig Aagje uit Enkhuizen kwam en dat burgemeester Van Bleiswijk (1803-1872) helemaal niet zo’n aardige man was. De lunch in het restaurant, dat nu in Van Bleiswijks monumentale pand is gevestigd, was daarentegen voortreffelijk.
Voldaan en vol indrukken keek deelneemster Martina terug op een interessante en vermakelijke wandeltocht. ‘’Enkhuizen is een mooie stad’’, liet ze weten. Ook het contact met lotgenoten is voor haar belangrijk. Ze meldde dat het goed is met anderen ervaringen te delen. Dat vond haar man Erik ook.. Hij was ook zeer te spreken over gids Esther: ‘’Ze vertelde het leuk. Enkhuizen heeft een mooie geschiedenis met historische gebouwen en mooie straatjes.’’
Ellen houdt van wandelen in kleine stadjes. ‘’Als zo’n stadje dan ook nog rare straatnamen heeft, dan wil ik daar wel meer over weten. Esther, de gids, was leuk. Heel enthousiast.’’ De gesprekken met lotgenoten gaven Ellen meer inzicht in de ziekte van Huntington. ‘’Ik heb er, behalve dan met mijn moeder, geen ervaring mee.’’
Aan al het moois en aan alle gesprekken kwam een eind. Alvorens weer op huis aan te gaan, bedankten de deelnemers de regiocontactpersonen Henk van der Werf en ondergetekende voor het organiseren van deze lotgenotendag. En dat niet alleen, ze gaven ook nieuw huiswerk op: graag weer zo’n wandeling.
