Heleen valt in slaap met een brandende sigaret. Het loopt met een sisser af.

De politie belt… brand!

Wreed wordt mijn nachtrust verstoord. Telefoon! Wat nu weer! Zou Robbie weer blaffen? Robbie is de hond van Heleen en aangezien Heleen weinig tijdsbesef heeft, belt ze mij op de gekste tijden. Met name ’s nachts blaft Robbie. Waarom ’s nachts? Ik weet het niet. Er is zoveel wat ik niet weet, maar altijd weer doe ik mijn best om begrip te tonen. 

Deze keer is het de politie. Och, schrikken doe ik tegenwoordig nergens van. Wat er met Heleen aan de hand is? Buren hebben de politie gebeld omdat ze met een brandende matras liep te slepen in de tuin. Verbaast me niks. Ik heb me al zo vaak afgevraagd wanneer er brand zal ontstaan. Heleen rookt als een ketter, maar vergeet de sigaret uit te drukken. Brandende sigaretten laat ze vallen of de brandende uiteinden vallen van de sigaret. Haar nieuwe vloerbedekking was in korte tijd gatenkaas. Maar het ging tot op heden altijd goed. Ze is met een brandende sigaret in slaap gevallen.

Gelukkig is ze op tijd wakker geworden en loopt het weer met een sisser af. In ieder geval meld ik de politie dat zij ziek is. Men vraagt mij toch maar te komen. Om er te zijn voor Heleen. Men bedenkt niet dat ik als alleenstaande vrouw zes kilometer door de stad moet fietsen. En dat bij nacht. Goed dat ik in geval van nood een beroep kan doen op een vriend. Hij belooft mij te komen halen. Ik heb de telefoon nauwelijks neergelegd of Heleen belt. Ik moet niet komen, want ze wil slapen. Ze heeft al genoeg mensen gezien.

Weer mijn vriend gebeld en besloten om dan maar niet te gaan. Waarschijnlijk zal ze ons agressief bejegenen wanneer wij ongewenst voor de deur staan. De volgende morgen om 8 uur de Thuiszorg gebeld met het verzoek of haar gespecialiseerde thuishulp bij haar wil gaan kijken. Ik laat me die dag niet zien in huize Heleen. Ik heb het even gehad en wacht nieuwe ontwikkelingen af.

Christien