Van 28 september tot en met 3 oktober vond op IJsselvliedt in Wezep weer de jaarlijkse vakantieweek plaats voor mensen met de ziekte van Huntington. Deze vakantie wordt al tientallen jaren georganiseerd en heeft inmiddels een vaste plek veroverd in het jaarprogramma van de Vereniging van Huntington. Het is een week waarin mensen elkaar ontmoeten, vriendschappen hernieuwen, nieuwe ervaringen opdoen en vooral samen genieten. Ook dit jaar was het weer een week om met een warm gevoel op terug te kijken.

Een warm welkom

Op maandagmiddag kwamen 25 gasten aan op IJsselvliedt. De vrijwilligers stonden klaar om hen welkom te heten. ’s Avonds had de kok heerlijk gekookt. Het rook lekker en nu mocht het natuurlijk ook lekker smaken! Niet alles hoeft gemalen of geprakt te worden. Met de juiste aandacht kan bijna iedereen stukje voor stukje genieten van een smakelijke maaltijd. Na het eten was er een gezellig samenzijn in de huiskamer en de lounge. Samen met de gasten stelden we het programma voor de rest van de week samen.

Voor ieder wat wils

Er viel genoeg te kiezen. Wandelen, fietsen, winkelen, een rondrit maken of een bezoek brengen aan Pantropica: het behoorde allemaal tot de mogelijkheden. Als gezamenlijk uitstapje stond bovendien een rondvaart gepland over het Ketelmeer en het Keteldiep, met de salonboot De Veerman van Kampen.

Ook de avondprogramma’s beloofden veel gezelligheid. Op dinsdag kwam Drumledance op bezoek en op woensdag trad onze inmiddels bijna vaste huisband The Fellows op.

Dinsdag: winkelen en bewegen op muziek

Dinsdag stonden de eerste uitstapjes op het programma. Er werd gewinkeld en dit keer gingen we met de bussen naar Nunspeet.

's Avonds was Arjon bij ons te gast. Met grote skippyballen, ook wel yogaballen genoemd, verzorgde hij een unieke, vrolijke en actieve drumwork-out.

Woensdag: varen, wandelen en genieten in Kampen

Woensdag was de dag van het gezamenlijke uitstapje met de salonboot. De groep werd in tweeën verdeeld. De eerste helft vertrok met drie busjes en enkele particuliere auto's naar Kampen. Daar maakten de gasten een mooie wandeling door de grote winkelstraat, vanaf de Grote Kerk richting de haven.

Vervolgens werd ook de tweede groep naar de haven gebracht. Daar kwamen de groepen weer bij elkaar. Om twaalf uur was iedereen aan boord en kon de lunch worden geserveerd.

Tijdens de rondvaart genoten we van het prachtige landschap en de natuur die aan ons voorbijtrok. Na afloop gingen we met z'n allen nog een keer de stad Kampen in.

Daar gebeurde iets wat we niet snel zullen vergeten. De mevrouw achter de ijssalon raakte even in paniek toen er maar liefst vijftig Italiaanse schepijsjes werden besteld! Gelukkig kwam alles goed. Op een zonovergoten terras genoten we vervolgens van het ijs, de zon en vooral van elkaars gezelschap.

Wat een heerlijke dag!

Donderdag en vrijdag: een tropisch avontuur

Op donderdag en vrijdag werd de groep opnieuw opgesplitst. Beide dagen brachten we een bezoek aan Pantropica in Luttelgeest, een overdekte tropische wereld vol avontuur.

Vrijdag: feestelijk dineren en dansen

Vrijdagavond stond het feestdiner op het programma. Onze nieuwe kok, Anja, had heerlijk gekookt. De tafels waren feestelijk gedekt en op de achtergrond klonk zachtjes salonmuziek.

Alles was aanwezig om samen rustig te genieten van deze feestelijke maaltijd. Een mooi moment om even stil te staan bij de fijne week die we met elkaar beleefden.

Maar de avond was nog lang niet voorbij!

De vrijdag werd afgesloten met een feestavond, waarbij The Fellows optraden.

Zaterdag: afscheid nemen

Zaterdag was alweer de dag van vertrek. Voor de vrijwilligers is dat altijd een spannend moment. Iedereen moet weer met de juiste spullen naar de juiste plek vertrekken. Koffers, tassen, jassen en alle andere persoonlijke bezittingen moeten worden verzameld en gecontroleerd. Dat is ieder jaar opnieuw een hele organisatie!

Daarna volgt het afscheid van de gasten. En dat is altijd een emotioneel moment. In een paar dagen tijd bouw je samen iets op. Je deelt mooie ervaringen, hebt plezier en leert elkaar beter kennen. Dan is het niet vreemd dat er bij het afscheid ook een traan wordt gelaten.

Na het vertrek van de gasten namen de vrijwilligers samen de week door. Wat ging er goed? Wat hebben we samen beleefd? En vooral: wat was het fijn om dit met elkaar te mogen doen! Dus hopelijk tot volgend jaar!

30-10-2026