Een supervakantie met vele goede herinneringen. Ellen hoopt dat Bram er later met veel plezier aan terug denkt.

Waar gaan we heen?

Sinds ik gestopt ben met werken, heb ik van mijn oude werkgever een ontslagpremie gekregen. Met dat geld wilde ik graag nog een keer met mijn zoon Bram van zestien op vakantie. Ik wilde er iets bijzonders van maken omdat het de laatste vakantie samen is. Bram wilde dat ook wel, maar eigenlijk ook omdat zijn vriendinnetje er vier weken niet was en bijna al zijn vrienden ook op vakantie gingen. Tja. . . . het blijft een puber! 

Wij hup naar het reisbureau, hij wilde naar Thailand en ik naar Curaçao. Uiteindelijk is het, met behulp van de meneer van het reisbureau, Mexico geworden. We gingen al over twee weken dus ik moest nog een hoop doen. Inentingen halen, geld halen en paspoort regelen, want die was verlopen. Eigenlijk liep alles op rolletjes, met een beetje hulp van anderen.

Op weg..

We moesten al vroeg op, want we moesten drie uur van tevoren aanwezig zijn. Gelukkig was het nog niet echt druk en konden we zo inchecken. De vliegreis duurde dertien uur met een tussenstop op Cuba. De reis verliep prima, al was ik wel een beetje angstig of ik geen fouten zou maken.

Supervakantie

Op wat kleine dingetjes na was het een goede vakantie. Bram was zijn telefoon verloren in de taxi, maar gelukkig had een Franse dame hem gevonden en hebben wij hem weer teruggekregen. Ze zat twee hotels verderop. Verder was ik vergeten om mijn ING pas op wereld opname te zetten, dus toen ik geld wilde halen, ging dat niet. Ik in paniek, maar mijn zoon bleef rustig en heeft gelijk geappt naar mijn zus. Het werd meteen opgelost. 

Bram heeft met verpleegstershaaien gezwommen en ik met dolfijnen, echt super. Verder hebben wij gesnorkeld met schildpadden en later ook gewoon naar prachtige vissen gesnorkeld. We hebben één van de zeven wereldwonderen gezien, Chichén Itzá, een van de belangrijkste steden van de Maya's. En veel in de helblauwe zee gezwommen met witte stranden en palmbomen.

Bram vond het prachtig, maar miste wel zijn meisje en vrienden. Ik hoop dat hij er later nog met vreugde op terug kan kijken. Nu staat hij verder op eigen benen en gaat zijn reis verder met vrienden de volgende jaren. 

Ellen