Inschrijven Nieuwsbrief

Op deze pagina

Mijn man heeft de ziekte van Huntington en is erg dwangmatig. Hij stelt herhaaldelijk dezelfde vraag,, controleert of het licht uit is en de kraan is dichtgedraaid. Ik krijg dit niet uit zijn hoofd gepraat. Is het verstandig om medicatie te gaan gebruiken?

 Antwoord door dr. Erik van Duijn

 

Een dwangneurose

De term ‘dwangstoornis’ staat in de volksmond bekend als een dwangneurose. Gek genoeg hebben de meeste mensen wel eens dwangklachten gehad. De deur achter je dichttrekken en dan opeens de gedachte hebben: “Ik heb het gas toch wel dichtgedraaid?” of voor de zekerheid naar huis teruggaan om te kijken of de deur wel dicht is, terwijl je eigenlijk weet dat je dit wel hebt gedaan.

 

Zijn dagelijkse rituelen ook een vorm van dwang?

Ook sommige dagelijkse rituelen kunnen een lichte vorm van dwang zijn. Over het algemeen is dit onschuldig, maar wanneer je dit uren gaat bezighouden en tot afwijkend en hinderlijk gedrag leidt, wordt dit een dwangstoornis genoemd. Voorbeelden daarvan zijn het tientallen keren per dag wassen van de handen, het steeds controleren van de kraan of wc of per dag meerdere liters water drinken. Andere mensen blijven dwangmatig dezelfde vragen stellen zonder dat ze geheugenklachten hebben, wat tot problemen in de communicatie kan leiden. Dat is ook een hinderlijke vorm van dwang.

 

Dwangklachten bij de ziekte van Huntington

Ook bij de ziekte van Huntington kunnen er verschillende vormen van dwang optreden. Resultaten van onderzoek laten zien dat patiënten in verschillende stadia van de ziekte van Huntington dwangklachten kunnen hebben. Aanvankelijk kunnen die dwangklachten subtiel aanwezig zijn en nog weinig gevolgen hebben, zoals bijvoorbeeld trager gaan werken of te laat op afspraken komen wanneer iemand meer controledwang heeft. Vaak hebben mensen daar wel last van, al erkennen de meeste mensen dat niet snel. Wat opvalt is dat iemand met dwang eigenlijk wel ergens weet dat die dwanggedachten of -handelingen onzinnig of onrealistisch zijn, maar de dwang niet kunnen onderdrukken. Als zij dit toch proberen, hebben zij veel last van twijfel, onzekerheid en spanning. Om de vervelende gevoelens over de dwangklachten zo snel mogelijk kwijt te raken, geven patiënten vaak toe aan de dwang.

 

Verminderd inzicht

Bij de meeste patiënten met de ziekte van Huntington en dwang is er een verminderd inzicht in de dwang. Dit hangt mogelijk samen met de afwijkingen in de hersenen die bij de ziekte van Huntington voorkomen. Uit onderzoek weten wij dat de hersengebieden die bij de ziekte van Huntington zijn aangedaan zijn, ook verstoord zijn bij dwang, wat betekent dat er waarschijnlijk een biologische samenhang is tussen de dwangklachten en de ziekte van Huntington. Bovendien kunnen patiënten met de ziekte van Huntington een verminderd inzicht hebben door de aanwezigheid van cognitieve klachten, zoals aandacht, concentratie, begrip en geheugen.

 

De behandeling van dwanggedachten

De behandeling van dwang bestaat uit psychotherapie of medicatie, of een combinatie daarvan. Psychotherapie is bij uw man vooral zinvol als hij enig inzicht heeft en in staat is om anders te leren denken. Als dat niet lukt, kan hij ook behandeld worden met medicatie. Dit zijn medicijnen die ook voorgeschreven worden tegen depressie en angst. Het effect van de medicatie komt pas na 6 tot 8 weken en mijn ervaring is dat vaak een hoge dosering noodzakelijk is, wat tot bijwerkingen kan leiden, maar als de medicatie aanslaat willen de meeste patiënten de medicatie blijven gebruiken, omdat ze veel last hebben ondervonden van de dwang.

Vereniging van Huntington is aangesloten bij