Inschrijven Nieuwsbrief

Op deze pagina

In het Kontaktblad stond een artikel van Marjon Mol over seksualiteit bij de ziekte van Huntington. Mijn man heeft de ziekte van Huntington. Ons huwelijk is goed, maar er is weinig intiem contact meer. Soms voel ik me daar schuldig over.

 Antwoord door dr. Erik van Duijn

 

Onderzoek naar beleving van seksualiteit

Marjon Mol heeft een zeer lezenswaardig stuk geschreven over de beleving van seksualiteit door patiënten met de ziekte van Huntington en hun (eventuele) partners. Zij beschrijft resultaten van haar belangrijke onderzoek in drie gespecialiseerde instellingen waaruit blijkt dat er weinig over seksualiteit wordt gesproken.

 

Seksueel contact niet meer zo vanzelfsprekend

Seksualiteit is een wezenlijk onderdeel van een relatie, maar als iemand chronisch ziek is, komen lichamelijke en psychische problemen en de gevolgen daarvan vaak centraal te staan in een relatie. De zorgen over de gevolgen van een ziekte kunnen als een donkere wolk boven een relatie hangen. Vooral wanneer patiënten beperkingen ondervinden en meer afhankelijk worden van hun partner, wordt de relatie anders ingevuld. Seksueel contact is dan niet meer zo vanzelfsprekend.

 

Wat zijn mogelijke oorzaken voor een verminderde behoefte?

Er zijn veel verschillende redenen voor een verminderde behoefte aan seksueel contact mogelijk. Wanneer een patiënt psychische klachten heeft, kan de behoefte aan seksueel contact zijn verminderd omdat iemand overmand is door sombere en angstige gevoelens. Maar ook de lichamelijke klachten en de bewegingsstoornissen kunnen, soms uit schaamte, leiden tot verminderd intiem contact. Er kunnen medicijnen zijn voorgeschreven die de behoefte aan seksueel contact doen verminderen. Verder komt het voor dat partners van elkaar verwijderd zijn door gedragsveranderingen van de patiënt, zeker als er sprake is geweest van agressie of onvoorspelbaar gedrag. Vooral als de ziekte aanvankelijk niet werd onderkend, kunnen gedragsveranderingen tot spanningen en relatieproblemen hebben geleid, waardoor een emotionele afstand is ontstaan. Vaak gaat dat heel geleidelijk.

 

Maak onzekerheid bespreekbaar

Deze processen kunnen leiden tot onzekere gevoelens, soms ook schuldgevoelens. Het is verstandig om die schuldgevoelens – hoe moeilijk het ook is – met uw man te bespreken. Onderdrukte schuldgevoelens kunnen juist tot meer ergernis en vermijding leiden, wat een grotere verwijdering tussen u en uw partner kan geven waarbij geen plaats meer is voor intimiteit en genegenheid. Soms leidt dit tot een relatiebreuk.

 

Uw relatie kan nog steeds goed zijn

Als er een vermindering van seksueel contact in een relatie is, wil dit niet zeggen dat de relatie niet meer goed is. Met het ouder worden kunnen relaties anders worden ingevuld, waarbij het wederzijdse vertrouwen fundamenteel is. Het seksueel contact is dan misschien minder geworden, maar genegenheid kan ook op andere manieren worden geuit. Daar zijn geen regels voor. Ga eens voor uzelf na wat uw gevoelens zijn voor uw man. Stel uw man voor zonder de ziekte en bedenk wat de invloed van de ziekte is geweest op uw relatie. Uw man heeft niet voor de ziekte gekozen, maar hij lijdt aan deze vreselijke ziekte waardoor hij is veranderd, wat gevolgen heeft voor uw relatie. Uw vraag over dit belangrijke onderwerp laat weer eens zien dat de ziekte van Huntington een zeer ingrijpende ziekte is, niet alleen voor de patiënt, maar ook voor diens partner en gezin.

Vereniging van Huntington is aangesloten bij