Inschrijven Nieuwsbrief

Soms voelt het leven met de ziekte van Huntington als proberen een vlinder te vangen in een storm. De symptomen (chorea, vermoeidheid, stemmingswisselingen en vergeetachtigheid) lijken de fragiele momenten van geluk telkens weer weg te blazen. Toch lukt het de Amerikaanse Huntingtonpatiënt Tanita Allen om steeds opnieuw de schoonheid in het alledaagse te vinden. “Ik heb geleerd om vreugde te creëren, zelfs in het kleinste gebaar.”

De ziekte van Huntington is een progressieve, erfelijke hersenaandoening die zowel het cognitieve, motorische als psychische functioneren aantast. Leven met Huntington betekent langzaam afscheid nemen van zekerheden, toekomstbeelden en vaak ook van zelfstandigheid. Maar het betekent niet dat het leven zijn betekenis verliest.

Van controle naar overgave

Voor haar diagnose was Tanita iemand die het leven plande. Ze maakte lijstjes, stelde doelen en vertrouwde erop dat de juiste aanpak leidde tot de juiste uitkomst. “Maar Huntington herschreef mijn script. Langzaam moest ik de illusie van controle loslaten. Wat eerst voelde als verlies (van identiteit, kunnen, zekerheid) werd later een opening. In die overgave ontdekte ik een eerlijker manier van leven.” Ze begon zichzelf andere vragen te stellen. Niet langer: “Wat moet ik allemaal doen om goed te leven?” maar: “Wat brengt mij vandaag vreugde?” en “Wat is er nú nog mogelijk, precies zoals ik ben?”

Op de recente Huntingtondag was er niet alleen gelegenheid voor leuke contacten, nuttige informatie en een gezellige lunch. Nee, er werden ook serieuze prijzen vergeven aan de beruchte ballenbak….wie o wie raadde het exacte aantal ballen dat in de bak zat? Een zaak voor goede schatters en alerte kijkers.

De drie winnaars konden elk een VVV cadeaubon in ontvangst nemen! De winnaar een bon van maar liefst 75 euro, de nummer twee van vijftig euro en de derde plek nam een bon mee naar huis van 25 euro.

Uiteindelijk gingen de prijzen naar:  

Jade Jansen (roze envelop)

Tessa Verdonschot (verpleegkundige bij Land van Horne)

Dirk Jan Vogels

De prijswinnaars waren bijzonder in hun nopjes en kregen de prijs uitgereikt van Hoofd Landelijk Bureau Cindy Kruijthof en VVH-voorzitter Rob Haselberg.

Na onze twee succesvolle webinars over wel of niet laten testen en kinderwens bij Huntington, is het nu tijd voor een derde webinar! Deze keer besteden we aandacht aan ziek zijn en ziek worden.

Hoe ga je om met het feit dat je ziek gaat worden? En wat als je hoort dat de ziekte nu toch echt is begonnen? Wordt het leven anders?

Over deze en vele andere vragen gaat Kirsten Paulus in gesprek met Tanja Peeters, Huntington casemanager bij Stichting Land van Horne, neuroloog Mayke Oosterloo en een patiënt met de ziekte van Huntington.

Ben jij er ook bij? Meld je dan aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

? 17 juni 2025
? 19.30-20.30
? online

Het webinar wordt mogelijk gemaakt door Vereniging van Huntington en Jonge brein onderzoekfonds Limburg.

Net als andere verenigingen kan de Vereniging van Huntington ook niet zonder vrijwilligers. En we kunnen jullie hulp goed gebruiken!

Ben jij betrokken bij de ziekte van Huntington en wil je ook actief bijdragen aan de doelen van de Vereniging? Meld je dan als vrijwilliger! We zoeken mensen voor allerlei verschillende dingen, zoals lid van de Commissie Voorlichting en Communicatie, of bestuursleden.

Ook actieve vrijwilligers die af en toe eens helpen bij een evenement zoals een uitje of voorlichtingsavond zijn van harte welkom. Je zit nergens aan vast en je bepaalt zelf hoeveel tijd je investeert. En weet dat je hulp heel erg gewaardeerd wordt!

Alle hulp is welkom, dus hopelijk horen we snel van je!

De Canadese Erin Paterson weet als geen ander hoe het is om geconfronteerd te worden met een levensveranderende diagnose. Toen zij te horen kreeg dat zij genetisch positief getest was op de ziekte van Huntington (HD), viel haar wereld in duigen. De diagnose betekende dat ze de ziekte onvermijdelijk zal ontwikkelen – alleen het wanneer blijft onbekend. De angst voor de toekomst, het stigma en het idee een last voor anderen te worden, dreven haar in een diepe, jarenlange depressie.

In die periode voelde Erin zich geïsoleerd en hield ze haar diagnose geheim. Ze worstelde met een verlies van eigenwaarde en het gevoel dat ze niet langer in de maatschappij paste. Pas na ongeveer tien jaar vond ze de kracht om haar situatie te aanvaarden en te beseffen dat haar leven ook mét symptomen nog steeds betekenisvol kan zijn.

Die persoonlijke reis inspireerde haar om anderen te helpen. Erin schreef haar eerste boek, All Good Things, als een manier om open te zijn over haar verhaal. Tot haar verrassing bracht het publiceren van haar ervaringen niet alleen steun voor anderen, maar ook voor haarzelf. Het gevoel dat ze zich niet langer hoefde te verstoppen, was bevrijdend.

Vereniging van Huntington is aangesloten bij